Na spokojnie
Trochę się nudzę.
Trochę się nudzę.
Układ okna w tej wersji jest zorganizowany w układzie lewo-prawo, co daje większą wygodę podczas przeciągania bloków na ekranach dotykowych i panoramicznych monitorach.
Logo Scratch: powrót do strony głównej serwisu.
Ustawienia (ikona zębatki): wybór języka interfejsu oraz preferencji kolorystycznych (np. motyw o wysokim kontraście).
Plik: tworzenie nowego projektu (Nowy), wczytanie pliku z komputera (Wczytaj ze swojego komputera) oraz zapis projektu na dysk lokalny w formacie .sb3 (Zapisz na swoim komputerze).
Edycja: cofanie usunięcia klocka/duszka (Przywróć) oraz włączanie Trybu Turbo (błyskawiczne wykonywanie pętli bez opóźnień graficznych).
Samouczki (ikona żarówki): wbudowana baza gotowych mini-przewodników i kart z pomysłami na proste animacje i gry.
Debugowanie: narzędzia asystujące przy sprawdzaniu poprawności kodu.
Ikona teczki (Moje rzeczy) i Profil: szybki dostęp do zapisanych projektów w chmurze oraz opcji konta użytkownika.
Trzy główne zakładki (u góry):
Skrypt: paleta klocków programistycznych.
Kostiumy: wbudowany edytor grafiki wektorowej i rastrowej do rysowania i animowania duszka.
Dźwięki: edytor audio z możliwością nagrywania głosu przez mikrofon, przycinania próbek i nakładania filtrów (np. echo, przyspieszenie).
Pionowy pasek kategorii (skrajnie po lewej): kolorowe punkty szybkiego skoku (Ruch, Wygląd, Dźwięk, Zdarzenia, Kontrola, Czujniki, Wyrażenia, Zmienne, Moje bloki).
Paleta klocków (kolumna obok kategorii): lista dostępnych bloków z wybranej kategorii, gotowych do przeciągnięcia.
Przycisk rozszerzeń (fioletowa ikona z klockiem i plusem w lewym dolnym rogu): otwiera moduły dodatkowe, które w tej wersji wydzielono z głównego menu — to tutaj dodaje się m.in. Pisak (Pen), Muzykę, rozpoznawanie wideo z kamerki czy obsługę płytek micro:bit.
Duża jasnoszara przestrzeń montażowa, na którą upuszcza się bloki i łączy w pionowe ciągi poleceń.
W prawym górnym rogu obszaru widać półprzezroczystą miniaturę edytowanego duszka (oraz jego nazwę), co zapobiega pomyłkom przy pisaniu kodu dla niewłaściwej postaci.
W prawym dolnym rogu znajdują się przyciski lupy (+, -, znak równości do wycentrowania widoku), ułatwiające nawigację po rozbudowanych skryptach.
Na samym dole znajduje się zwijany panel Plecak (Backpack), służący do szybkiego przenoszenia fragmentów kodu, kostiumów i dźwięków między różnymi projektami.
Zielona flaga i czerwony stop: przyciski startu i zatrzymania wszystkich działających wątków.
Przyciski widoku (skrajny prawy róg nad sceną): przełącznik małej sceny (dający więcej miejsca na kod), standardowej sceny oraz trybu pełnoekranowego.
Scena: okno o wymiarach 480 na 360 punktów z centralnym punktem (0, 0), na którym renderowany jest gotowy program.
Właściwości Duszka i Sceny (prawa dolna strona) Pod sceną umieszczono stały panel parametrów aktywnego duszka, bez konieczności otwierania dodatkowych okienek informacyjnych:
Duszek: pole tekstowe do zmiany nazwy postaci.
X i Y: precyzyjne pola wprowadzania współrzędnych położenia duszka na scenie.
Pokaż (ikony oka): szybkie ukrywanie lub pokazywanie postaci.
Rozmiar: domyślnie 100%, pozwala skalować postać bez ingerencji w edytor graficzny.
Kierunek: obrót w stopniach (domyślnie 90) z tarczą zegarową oraz wyborem stylu obrotu: dookoła, lewo/prawo lub bez obracania.
Lista Duszków: kafelki reprezentujące wszystkie obiekty w projekcie wraz z ikoną kosza do usuwania. W prawym dolnym rogu niebieski przycisk z głową kota pozwala wybrać duszka z biblioteki, narysować go pędzlem, wylosować z bazy, wgrać z pliku graficznego lub użyć aparatu.
Panel Scena (skrajnie po prawej): kafelek tła projektu wraz z licznikiem tłów oraz fioletowym przyciskiem do wgrywania i rysowania nowych plansz tła.